Scheidingsbemiddeling heeft in Nederland inmiddels overduidelijk ingang gevonden. Een belangrijke oorzaak is, dat er al voor de ontwikkeling van deze vorm van bemiddeling in de markt een brede behoefte bestond aan niet-conflictueuze begeleiding van scheidende paren.
Door gebruik te maken van mediation wordt voorkomen dat partners nog slechts met elkaar communiceren via de advocaten. Een niet alleen erg dure, maar ook conflictescalerende methode om tot oplossingen te komen die geen oplossingen blijken te zijn. Met steeds voortdurende pesterijen, die vaak over de rug van de kinderen worden uitgevochten. Het wantrouwen groeit, standpunten verharden zich en niemands belang wordt nog gediend. En dat laatste is nu juist de kracht van mediation: er voor zorgen dat de belangenen van alle partijen optimaal worden behartigd. Door de diepst verborgen tegenstrijdige wensen en tegenstellingen van partijen boven tafel te krijgen, kan gefundeerder tot blijvende overeenkomsten worden gekomen.
Scheiden blijft voor alle partijen een verdrietige zaak. Om allerlei redenen neemt het aantal echtscheidingen echter nog steeds toe. Vaak zijn de kinderen die uit een huwelijk geboren zijn letterlijk het kind van de rekening. De opvatting wint terrein dat scheiden altijd leidt tot beschadiging van de kinderen. Daarmee is de behoefte aan een vorm van uit-elkaar-gaan waarbij de belangen van de kinderen optimaal worden gediend evident. Mediation kan hierbij een geweldige rol vervullen. Het helpt ex-partners niet alleen hun zaken in (uiteindelijk) goed overleg af te wikkelen, maar ook de nieuwe rol van ouder-niet-partner ten behoeve van de kinderen verantwoord invulling te geven.